پایگاه مجازی استاد مرحوم محمد صدیق منشاوی

زندگی نامه،مجموعه عکس، فیلم و تلاوت های استاد محمد صدیق منشاوی(ره)

در آمدی بر سبک تلاوت استاد منشاوی
ساعت ٧:٢٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٩ فروردین ۱۳۸٩   کلمات کلیدی: تحلیل ،زندگی نامه


نمی خوام از این زندگی نامه های تکرار ی که توی اینترنت هست استفاده کنم.استاد محمد صدیق از اساتید حقیقی و به بیان دقیق از عارفان بزرگ عصر خود بود که در قرائت های معنوی و زیبای خویش، این حالت کشف و شهود عرفانی را به جای گذاشته است.استادمنشاوی به هیچ کلاس موسیقی نرفت و وقتی به او گفتند که به دوره موسیقی نیاز دارد گفت که من موسیقی از قرآن می گیرم و قرآن به من آهنگ می دهد نه من به قرآن.

او طلایه دار سبک اصیل،قدیمی و ناب خاندان منشاوی در تلاوت قرآن است که هنوز مقلدان بسیاری در گوشه گوشه جهان از او تقلید می کنند و با پشتوانه سبک او به درجات عالی قرائت می رسند.

استاد منشاوی در قرائت خود علاوه بر صدای گرم قوی و محزون از لحنی بدون پیچیدگی زیاد و تجوید نسبتا سطح بالا استفاده می کند و همین قرائت او را جزو ماندگار ترین تلاوت های جهان اسلام قرار داده است.

استاد منشاوی سبک خاصی دارد که در بیشتر قرائت های باقی مانده از این استاد این سبک دیده و شنیده می شود:

بیات-بیات حسینی-رست-بیات نوا-صبا-نهاوند-

اما این شاید فقط 60 درصد تلاوت های استاد را شامل شود و در بسیاری از تلاوت های دیگر این سبک استفاده نشده است و ازاین ردیف های بهره برده است:

بیات-بیات حسینی-رست-بیات نوا-صبا-حجاز-سه گاه

بیات-بیات حسینی-رست-بیات نوا-صبا-رست-چهارگاه

بیات-بیات حسینی-بیات نوا-صبا- رست-صبا-حجازو...

خب دیگه درباره زندگی و سبک استاد صحبت نمیکنم و می رم سراغ نظر خودم در باره استاد منشاوی:

من واقعا تلاوت منشاوی را دوست دارم.شاید لحن زیبای مصطفی اسماعیل یا صدای زلال عبدالباسط یا تحریر های شنیدنی متولی یا...در آن نباشد اما چیزی در آن هست که من نمی توانم آن را درست بیان کنم.کلمه ای برای آن بیان نکرده ام و نمی توانم بیان کنم.شاید بتوان گفت که منشاوی جوری قران را تلاوت می کند که انگار همان لحظه در حال وحی است.در هنگام بیان داستان حضرت یوسف جوری می خواند که انگار خودش راوی داستان است و در صحنه حضور داشته و در سوره شعرا به نحوی آیه فاوحینا الی موسی ان اضرب بعصاک البحر...را تلاوت می کند که انگار خودش فرشته وحی است و همان لحظه به موسی می گویند که عصایت را به دریا بزن و از میان آن بگذر.

منشاوی فقط این دستگاه ها و این نغمات نیست.این ردیف های موسیقیایی نیست.هیچ کدام از قاریان قدیمی این گونه نیستند.نه منشاوی،نه مصطفی،نه عدالباسط،نه رفعت نه حصری نه شحات و نه...این ها چیزی فراتر از یک ردیف موسیقی می خوانند.اینها با تهذیب نفس و قدم گذاشتن در راه معرفت و شناخت سعی کرده اند به شاکله قرآن دست یابند و من فکر می کنم که در تلاوت هایشان به این مهم تا حدی دست یافته اند.تلاوت منشاوی خارج از تمام بحث های لحنی و تجویدی و وقف و ابتدا و...واقعا تجلی حدیث آن بزرگوار است:قرآن محزون نازل شده است پس آن را محزون بخوانید.

اما به نظر من، متاسفانه منشاوی در سطح حرفه ای کمی مهجور است.ما الان کمتر قاری داریم که در سطح کشوری و بین المللی به سبک محمد صدیق بخواند.در صورتی که واقعا هستند کسانی که تلاوت منشاوی را دوست دارند.تلاوت منشاوی نیز مانند عبدالباسط مردم پسند است اما در سطح کمتر.چه اشکالی دارد که قاری ای داشته باشیم که منشاوی بخواند و آن را به زیبایی بخواند و مردم لذت ببرند؟

مثلا در همین استان خودمان هم چنین کسانی داریم.گیلان را می گویم.دوست عزیز و استاد بزرگوارم محمد مهدی معتمدی و مهدی نگهدار.که اینها به زیبایی منشاوی می خوانند و در سطح کشوری هم مقاماتی کسب کرده اند.نظر شما در این باره چیست؟

پ.ن.این تلاوت از منشاوی را حتما گوش کنید.بسیار خاص است.شبیه هیچ کدام از تلاوت هایی از منشاوی که شنیده اید نیست.خیلی زیباتر است.

سوره سجده